Geophagus crassilabris

Geophagus crassilabris is de enige in Midden Amerika voorkomende Geophagus soort. Deze soort vind zijn herkomst in Panama.
Maar ook in delen van Zuid Amerika komt de soort voor. Het zijn echte haremvormers en behoren tot de steindachneri groep van de Geophagusachtige.
In deze groep zitten de volgende soorten:

-          Geophagus crassilabris (Steindachner, 1876)

-          Geophagus pellegrini (Regan, 1912)

-          Geophagus steindachneri (Eigenmann & Hildebrand, 1910)

De pellegrini en steindachneri komen voor in Zuid Amerika zoals eerder aangegeven waarschijnlijk zijn de crassilabris ooit via Zuid Amerika wat Grenst in Panama aan Midden Amerika. Overgekomen zijn naar Panama.
Deze soort komt daar voor in de rustigere wateren en zijn daar echte zandhappers. In het aquarium doen ze dit gedrag ook graag laten zien, Maar hier moeten ze wel de kans voor krijgen.
Er zijn diverse varianten van de crassilabris sommige zijn forser andere lager maar ook zullen er kruisingen in omloop kunnen zijn tussen soorten uit dit geslacht.
Crassilabris kunnen we ten alle tijden onderscheiden van de sterk er op lijkende pellegrini door de stip op de flank die is bij pellegrini doorlopend naar een streep.
De crassilabris op de foto’s zijn wildvang dieren gevangen in de Rio Parti in Panama

Aquariumervaringen.
Deze soort is totaal niet agressief en is al houdbaar in een 150x50x50cmaquarium. Het beste kan men 1 man op meerdere vrouwen houden. In ruimere bakken is het ook goed mogelijk om meerdere mannen met meerdere vrouwen te houden.
De soort is ook prima te combineren met bijvissen en andere cichliden om een aantal voorbeelden te geven van soorten die gecombineerd kunnen worden met deze soort:

-          Astatheros altifrons (Kner & Steindachner, 1863)

-          Astatheros bussingi (Loiselle, 1997)

-          Amphilophus calobrensis (Meek & Hildebrand, 1913)

-          Amphilophus diquis (Bussing, 1974)

-          Amphilophus rhytisma (López, 1983)

-          Cryptoheros altoflavus (Allgayer, 2001)

-          Cryptoheros nanoluteus (Allgayer, 1994)

-          Cryptoheros panamensis (Meek & Hildebrand, 1913)

-          exCichlasoma tuyrense (Meek & Hildebrand, 1913)

-          Tomocichla asfraci (Allgayer, 2002)

-          Tomocichla sieboldii (Kner, 1863)

Dit zijn ook alle soorten die in Panama voorkomen, Maar ook bijvissen kunnen prima gebruikt worden als medebewoners hierbij denken we aan grondels,tetra’s, etc. Gezien Panama aan Zuid Amerika grenst is het goed mogelijk om gebruik te maken van Zuid Amerikaanse bijvissen. Ze zeggen wel eens dat Panama het overgangsgebied is van Zuid Naar Midden en weer terug. De diversiteit van soorten is volgens mij in Panama ook het hoogst van alle andere landen van Midden Amerika.

Deze soort is niet zo moeilijk te houden het beste kan men een aquarium neme n en zo inrichten dat er voldoende ruimte is. Maar ook een goede stevige zandbodem, Met rolkeien en stukken wortelhout kan men het een natuurlijke uitstraling geven.
Zorg voor een niet te felle verlichting en laat de temperatuur zo rond de 28 graden zitten . De reden om de temperatuur hoog te houden is omdat dit in de biotopen in Panama ook veelal zo hoog is.
De overige waterwaarden zijn feitelijk van ongeschikt belang maar zorg wel dat de waterwaarden niet te hoog worden PH Max van 7.5.
Ze kunnen zo rond de 25cm groot worden vrouwen blijven zo rond de 20cm zitten. Het verschil tussen man en vrouw is goed te zien. Mannen zijn kleurrijker en vrouwen zijn grauwer van kleur.

Voeding
Crassilabris zijn geen moeilijke kostgangers wel zijn het gevoelige eters ze zijn gevoelig voor bloat, Dus zorg er voor dat je ze niet te veel voer in 1 keer geeft. Beter is het om het te voeren voer, Te verdelen in kleine porties en die over de dag te geven.
Goede soorten voer voor deze soort zijn vooral zinkend voer in de vorm van pellets,grannulaat, maar ook diepvriesvoer als Krill,Mysis,Artemia,Grammarus gaan er goed in.
Slecht voer voor deze soort zijn rode muggenlarven,tubiflex en voer van warmbloedige dieren.

Kweek
Deze soort is een muilbroeder ze zetten eitjes af en nemen ze gelijk in de mond om daar uit te broeden. De broedzorg zal vooral door de vrouw gedaan worden. Terwijl de man de omgeving van het territorium vrij houd van nieuwsgierige medebewoners.
De jongen zullen bij ieder gevaar terug gaan in de muil van de moeder. Dit gedrag blijven ze doen tot ze een bepaalde grote hebben.
De ouders zijn zeer fanantiek met verdedigen van hun jongen en het komt vaak voor dat de vrouwen in deze periode weinig tot niks eten.
Jonge crassilabris zijn niet moeilijk op te kweken en zijn prima groot te brengen.

Afsluiting
Deze soort is nog maar sinds kort in de handel en is voor Midden Amerikaanse begrippen een aanwinst te noemen. Er zijn weinig aardeters uit Midden Amerika en deze soort komt toch wel voor veel liefhebbers die graag een Aardeter willen als geroepen. Jammer genoeg zie je ze niet veel aangeboden en gehouden door liefhebbers.
Hopelijk blijven de dieren die nu in omloop zijn ook her en der hangen zodat de soort niet zal verdwijnen.